230 views

Ik verlang naar Bagdad

Een paar dagen geleden kwam ik onder in de kast een oude doos tegen met werk wat ik op de kunstacademie gemaakt heb, voornamelijk boekjes. Omdat we op de academie verschillende werkplaatsen en een (schoon)snijmachine tot onze beschikking hadden, konden we hier zelf de mooiste dingen maken, zoals dit boek dat ik ergens in februari 2004 gemaakt heb.

Dit was de tijd van de tweede Golfoorlog en dit was natuurlijk een dankbaar onderwerp voor vele werkstukken. Voor deze opdracht was ik op zoek naar een manier om Ik verlang naar Bagdad, een verhaal van Irahim Selman (gepubliceerd in Trouw Letter & Geest, zaterdag 1 november 2003) op een betekenisvolle manier vorm te geven: de vorm moest iets toevoegen en de tekst extra betekenis geven.

“Ik wil door de stegen van het oude Bagdad lopen, ik wil mijn oude studentenkamer in de wijk Albataween bezoeken, ik wil bus nummer 6, de rode dubbeldekker, nemen en onder de trap gaan staan om te kijken naar de onderbroeken van de vrouwen, ik wil naar mijn favoriete bioscoop.”

Vervagende herinneringen

Het stuk gaat over herinneringen die steeds meer vervagen. Selman verlangt er naar terug te gaan naar de plaatsen die hij zich herinnert, maar realiseert zich tegelijkertijd dat deze “plekken” niet meer bestaan: de herinnering wordt vervormd en vervaagt langzaam.

Om dit te verbeelden heb ik de tekst in spiegelbeeld aan de binnenkant van de (dubbelgevouwen) pagina’s geprint. Hierdoor lijken de pagina’s leeg te zijn, om de tekst te kunnen lezen moet het boek tegen het licht gehouden worden. Bovendien is de tekst door het boek verspreid en is het boek bijna helemaal leeg: hoe verder naar achteren hoe meer lege pagina’s.

Ik vond het leuk om deze werkjes weer eens tevoorschijn te halen en het stof er af te blazen. Misschien zullen er binnenkort meer volgen, dus ik ben erg benieuwd naar je reactie! Doen of niet?